Άναυλα εφύγαν τα πουλιά…
κ’ εγώ τα χέρια βάνω
στα Περασμένα –σα φωλιά
κούφια, που εφύγαν τα πουλιά–
να ζεσταθούν απάνω.
Tων ρόδων τώρα το νερό
ν’ αλλάξουν στο ποτήρι,
μηδέ ν’ ανοίξουν, καρτερώ,
–με τέτοιον άνεμο καιρό–
στο φως, στο παραθύρι.
Tου βορριά λάμπει η ξαστεριά
μέρες πολλές και νύχτες
και λαμαρίνες στη σειρά
χτυπιούνται –μπρούντζινα φτερά
σκεβρά– κι’ ανεμοδείχτες…
Mα ο ήλιος, πότε που ανελεί,
πότε ξανά βουρκώνει,
κάπου, νταντέλλα ωχρή πολύ,
κάπου, σταυρόν απ’ το γυαλί
στον τοίχο ξεσηκώνει.
K’ η Eλπίδα πάλι μ’ ανικά
και την ξαναπιστεύω,
και τ’ ακριβά θυμητικά
κατά τον ήλιο μυστικά,
συνάζω και σωρεύω.
Τέλλος Άγρας
Δημοσιεύθηκε από Σκορπιός 
Στας μέχρι σήμερον αναρτήσεις μου δεν ήμουν διόλου επιδοκιμαστικός του κ. Παπανδρέου το αντίθετον θά έλεγον. Πλην σήμερον επέστη η στιγμή της δικαιώσεως, εις τούτο συνέτειναν αι δηλώσεις των καθύλην αρμοδίων υπουργών μετά τον προχθεσινον ραντισμόν του αργηγού του ΠΑΣΟΚ με εξαγιωτικά αστυνομικά χημικά. Δεν έπρεπε να πάει εις τον Πειραιά ψελίζει ο εις υπουργός,δεν επρεπε….ξεφωνίζει έτερος, Δεν ήτο αγρότης και δεν είχε ουδένα λόγον να παρευρίσκεται εις συλλαλητ ήριον αγροτών λέγει ο τρίτος. Ωφειλε να ειδοποιήσει την αστυνομία δια τας διαθέσεις του να πορευθεί στο σημείον συγκεντρώσεως των κρητών αγροτών εις Περαιά υλακίζει ο τέταρτος Όχι κύριοι υπουργοί και πάλιν όχι ο κ Παπανδρέου είναι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και το τέταρτον πρόσωπον από έποψιν ιεραρχίας μετά τους προέδρους Δημοκρατίας , Κυβερνήσεως και Βουλής και ως εκ τούτου χρήζει απολύτου σεβασμού από τας αστυνομικάς αρχάς. Το λουτρόν χημικών το οποίον υπέστη δεν εστρέφετο κατά του προσώπου του αλλά κατά αυτής καθευτής της Δημοκρατίας . Να δεχθώ ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών δεν είχε δώσει εντολάς δια τοιαύτην βιαίαν συμπεριφοράν, κάποιος όμως τας έδωσε και αυτός ο κάποιος πρέπει να βρεθεί και να σταλεί σπίτι του, άλλως η πολιτική ηγεσία φέρει ακεραίαν την ευθύνην και ωφείλει να παραιτηθεί ως εζήτησε ο κ Καστανίδης
