Kάλβος Aνδρέας

H ΛYPA

ΩΔH ΠPΩTH.
O ΦIΛOΠΑTPIΣ.

στροφή α΄.

Ω φιλτάτη πατρίς,
ω θαυμασία νήσος,
Zάκυνθε· συ μου έδωκας
την πνοήν, και του Απόλλωνος
τα χρυσά δώρα! 5

β΄.
Kαι συ τον ύμνον δέξου·
εχθαίρουσιν οι Αθάνατοι
την ψυχήν, και βροντάουσιν
επί τας κεφαλάς
των αχαρίστων. 10

γ΄.
Ποτέ δεν σε ελησμόνησα,
ποτέ· ― Kαι η τύχη μ’ έρριψε
μακρά απόσε· με είδε
το πέμπτον του αιώνος
εις ξένα έθνη. 15

δ΄.
Αλλά ευτυχής, ή δύστηνος
όταν το φως επλούτη
τα βουνά, και τα κύματα,
σε εμπρός των οφθαλμών μου
πάντοτες είχον. 20

ε΄.
Συ, όταν τα ουράνια
ρόδα με’ το αμαυρότατον
πέπλον σκεπάζη η νύκτα,
συ είσαι των ονείρων μου
η χαρά μόνη. 25

ς΄.
Tα βήματά μου εφώτισε
ποτέ εις την Αυσονίαν,
γη μακαρία, ο ήλιος·
κει καθαρός ο αέρας
πάντα γελάει. 30

ζ΄.
Eκεί ο λαός ηυτύχησεν·
εκεί η Παρνάσιαι κόραι
χορεύουν, και το λύσιον
φύλλον αυτών την λύραν
κει στεφανώνει. 35

η΄.
Άγρια, μεγάλα τρέχουσι
τα νερά της θαλάσσης,
και ρίπτονται, και σχίζονται
βίαια επί τους βράχους
αλβιονείους. 40

θ΄.
Αδειάζει επί τας όχθας
του κλεινού Tαμησσού,
και δύναμιν, και δόξαν,
και πλούτον αναρίθμητον
το αμαλθείον. 45

ι΄.
Eκεί το αιόλιον φύσημα
μ’ έφερεν· η ακτίνες
μ’ έθρεψαν, μ’ εθεράπευσαν
της υπεργλυκυτάτης
ελευθερίας. 50

ια΄.
Kαι τους ναούς σου εθαύμασα
των Kελτών ιερά
πόλις· του λόγου ποία,
ποία εις εσέ του πνεύματος
λείπει αφροδίτη; 55

ιβ΄.
Xαίρε Αυσονία, χαίρε
και συ Αλβιών, χαιρέτωσαν
τα ένδοξα Παρίσια·
ωραία και μόνη η Zάκυνθος
με κυριεύει. 60

ιγ΄.
Tης Zακύνθου τα δάση,
και τα βουνά σκιώδη,
ήκουον ποτέ σημαίνοντα
τα θεία της Αρτέμιδος
αργυρά τόξα. 65

ιδ΄.
Kαι σήμερον τα δένδρα,
και τας πηγάς σεβάζονται
δροσεράς οι ποιμένες·
αυτού πλανώνται ακόμα
η Nηρηΐδες. 70

ιε΄.
Tο κύμα ιώνιον πρώτον
εφίλησε το σώμα·
πρώτοι οι ιώνιοι Zέφυροι
εχάϊδευσαν το στήθος
της Kυθερείας. 75

ις΄.
K’ όταν το εσπέριον άστρον
ο ουρανός ανάπτη,
και πλέωσι γέμοντα έρωτος
και φωνών μουσικών
θαλάσσια ξύλα· 80

ιζ΄.
Φιλεί το ίδιον κύμα,
οι αυτοί χαϊδεύουν Zέφυροι
το σώμα και το στήθος
των λαμπρών Zακυνθίων
άνθος παρθένων. 85

ιη΄.
Mοσχοβολάει το κλίμα σου,
ω φιλτάτη πατρίς μου,
και πλουτίζει το πέλαγος
από την μυρωδίαν
των χρυσών κήτρων. 90

ιθ΄.
Σταφυλοφόρους ρίζας,
ελαφρά, καθαρά,
διαφανή τα σύννεφα
ο βασιλεύς σού εχάρισε
των Αθανάτων. 95

κ΄.
H λαμπάς η αιώνιος
σου βρέχει την ημέραν
τους καρπούς, και τα δάκρυα
γίνονται της νυκτός
εις εσέ κρίνοι. 100

κα΄.
Δεν έμεινεν έαν έπεσε
ποτέ εις το πρόσωπόν σου
η χιών· δεν εμάρανε
ποτέ ο θερμός Kύων,
τα σμάραγδά σου. 105

κβ΄.
Eίσαι ευτυχής· και πλέον
σε λέγω ευτυχεστέραν,
ότι συ δεν εγνώρισας
ποτέ την σκληράν μάστιγα
εχθρών, τυράννων. 110

κγ΄.
Ας μη μου δώση η μοίρα μου
εις ξένην γην τον τάφον·
είναι γλυκύς ο θάνατος
μόνον όταν κοιμώμεθα
εις την πατρίδα. 115

Νομίζω δεν χρειάζεται  ουδέν σχόλιον  εκ μέρους μου ας χαρούμε την ποίησιν

Ένας γέρος

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.
Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά.

Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθές. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.

Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·
και πώς την εμπιστεύονταν πάντα – τι τρέλλα! -
την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Εχεις πολύν καιρό.»

Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

… Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

Κ Καβάφης

Σατραπεία

Η ποίησις πάντοτε γεννά ευγενικά συναισθήματα και ηρεμεί. Πολλώ μάλλον όταν οι καιροί είναι χαλεποί, ως οι δικοί μας με ομόλογα, οικονομική δυσπραγία των αδυνάτων, με εμπαιγμούς συνταξιούχων, με συνεχές ψεύδος των ηγετών μας, με δηλώσεις και απειλές του αρχιεπισκόπου, κλπ. Τις δύσκολες τούτες ημέρες η καβαφική σατραπεία γίνεται περισσότερον από επίκαιρος

H Σατραπεία
Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

Κ.Καβάφης

Ο Χριστόδουλος και η πολιτική

Χθες και πάλιν ο Μακαριότατος έκανε το θαύμα του, ήρχισε ανερυθρίαστα να πολιτικολογεί λησμονών πόσα δεινά επεσώρευσε στην εκκλησία ,αλλά και το κράτος η ακατάσχετος πολιτικολογία των εκκλησιαστικών ταγών. Εζήλωσε ως φαίνεται την δόξα του προκατόχου του Θεοκλήτου Μεντζελοπούλου και το επαίσχυντον ανάθεμα κατά του Δημιουργού της Μεγάλης Ελλάδος Ελευθερίου Βενιζέλου. Εδώ ο στόχος είναι μικρότερος και ως εκ τούτου η δόξα του Έλληνος Χομεϊνί μικροτέρα. Άλλο να στοχεύεις τον Βενιζέλον και άλλο τον μικρό κομματικό σχηματισμό του Συνασπισμού. Ουδένα ενδιαφέρουν τα όποια κίνητρα του κ Παρασκευαϊδου , ο οποίος δεν αντελήφθη τα βασανιστήρια κατά την περιόδον της δικτατορίας των Απριλιανών, διότι κατά δήλωσιν του εμελέτα αλλά η αντιδημοκρατική συμπεριφορά Ως νομικός θα έπρεπε να γνωρίζει ότι τα δικαιώματα της πλειοψηφίας τα οποία διαρκώς επικαλείται δεν είναι ανεξέλεγκτα αλλά έχουν όρια. Και μάλιστα αυστηρώς καθωρισμένα όπως τονίζει ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου κ Ν. Αλιβιζάτος στο Βήμα των ιδεών από όπου και ο σύνδεσμος http://www.vimaideon.gr//Article.aspx?d=20070504&nid=4639527 . Μάλλον του είναι αδιάφορον διότι το άρθρο έχει δημοσιευθεί σε μη δεξιά εφημερίδα και ο κ Αλιβιζάτος δεν ανήκει στην “Δεξιά του Κυρίου”

Μετά το ποδόσφαιρον,ολίγη ποίησις δεν βλάπτει

Μετά την” ευωχίαν” του ποδοσφαίρου ας επιστρέψουμε στα τετριμμένα. Αλλ’ όχι, ολίγη ποίησις δεν βλάπτει, Ας αρχίσωμεν με τα “Τείχη” του Καβάφη και μετά ίσως ασχοληθούμε και με τα ομόλογα του κ Αλογοσκούφη

Τείχη

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω

Τελειώσαν τα ποδοσφαιρικά πανηγύρια

Πάει και αυτό, τελείωσε χθές βράδυ ο ποδοσφαιρικός αγών δια το κύπελλον πρωταθλητριών Ευρώπης με νίκην της ομάδος του Μιλάνου. Ευτυχώς διότι εάν ενίκα η αντίπαλος η αναστάτωσις της πόλεως θα εσυνεχίζετο επί μακρόν, η δε κατανάλωσις ζύθου θα ήτο τόση,ώστε τον δεν θα εύρισκε κανείς το θέρος δια να ξεδιψάσει. Ο δήμος Αθηναίων ανεκοίνωσε σήμερον ότι απομάκρυνε 90 τόνους τενεκεδάκια εκ της ευρυτέρας περιοχής της πλατείας Συντάγματος. Όλοι οι σεβόμενοι τον εαυτόν των ιστολόγοι ανήτρησαν ανακοινώσεις κρίνοντες τον αγώνα και υποδεικνύοντες στους προπονητάς τί ώφειλαν να έχουν πράξει. Όχι δεν θα τους ακολουθήσω το έχουν ήδη πράξει οι δίαυλοι τηλοψίας και ραδιοφωνίας εις βαθμόν προκαλούντα κόρον και αηδία. Θέλω όμως να δώσω ένα δικτυακόν τόπον εις τον οποίον βρήκα το ευφυέστερον σχολίον http://pitsirikos.blogspot.com/

Νισάφι αδέλφια τελειώσαν τα πανηγύρια, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του

Το σχόλιο της ημέρας

Γελιογραφία του Χαντζόπουλου από τα Νέα (22-5-2007)

Ο υιός του κ Ρωμύλου

Η σημερινή ανακοίνωσις της ενώσεως Δικαστών και Εισαγγελέων με την οποία ζητείται διερεύνησις των οικονομικών του υιού Κεδίκογλου είναι γεγονός παρήγορον δια τον δύστηνον τούτο τόπο. Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν μελανά ή όχι στοιχεία στις κατηγορίες που εκτοξεύονται κατά του κ Προέδρου του Αρείου. Γνωρίζω όμως ότι η “γυνή του καίσαρος οφείλει να είναι τιμία, αλλά να φαίνεται και ως τοιαύτη” γεγονός που ελησμόνησε ο αξιότιμος επί της δικαιοσύνης υπουργός αρκεσθείς στις διαβεβαιώσεις του εναγομένου εις την περίπτωση αυτή Προέδρου, λησμονήσας το λαϊκόν ρητό “ρώτα και τον μπάρμπα μου τον Ψεύτη”. Η πράξις των ενέχει και παλληκαριά διότι έμμεσα αμφισβητούν τον πολιτικό τους προϊστάμενο και δεύτερον εναντιούνται στην φυσική τους ηγεσία. ΑΥΤΑ

Η “άθεη” Μαριέττα

Περιδιαβαίνων την μπλογκόσφαιρα ανακάλυψα ιστολόγιο με τίτλο “η καλύβα ψηλά στο βουνό”. Εκεί ηύρα και ανάρτηση με τον τίτλο ως παραπάνω στη διεύθυνση

http://panosz.wordpress.com/2007/05/14/marietta/#more-858

Διάβασα αρκετά προσεκτικά το κείμενο,αλλά δεν κατανόησα που το πάει . Λόγω ηλικίας και ελλιπούς μορφώσεως περί την πολιτική μάλλον χρειάζομαι την βοήθεια σας

Ο σοφός υιός

Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω, να γαβγίσω ή να κλάψω με τα καμώματα της σεμνής και ταπεινής κυβερνήσεως μας. Άκουσον-άκουσον διόρισε μέλος της Νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του υπουργείου Δικαιοσύνης τον υιό του κ. Ρωμύλου. Άτομο ώριμο και ολοκληρωμένο επιστήμονα, εις ηλικία 28 ετών, μόλις λαβόντα την άδεια ασκήσεως του δικηγορικού επαγγέλματος. Μάλλον ο νέος είναι εξαιρετική περίπτωσις αφού στην ηλικία των 20 γίνεται μεγαλοεπιχειρηματίας και 28 μέλος επιτροπής σοφών στην οποία μετέχουν επιστήμονες διακριθέντες για τις νομικές επιδόσεις τους(ανώτατοι δικαστικοί, έμπειροι δικηγόροι,ακαδημαϊκοί). Μήπως έκανε λάθος ο κ υπουργός και ήθελε να διορίσει τον πατέρα με την ευκαιρία της αναμενομένης αποστρατείας του.Μα, όχι διότι σήμερον δήλωσε αναιδώς ότι του τον επέβαλλαν. Ποιός άραγε ο άτεγκτος πατήρ ή ο πολέμιος της διαφθοράς κ πρωθυπουργός; Μήπως μπορεί να βοηθήσει κανείς;