Επίγραμμα Σείκιλου

όσον ζης φαίνου·
μηδέν όλως συ λυπού·
προς ολίγον εστί το ζήν,
το τέλος ο χρόνος απαιτεί.

1ος αιώνας μΧ, βρέθηκε το 1883 στις Τράλλεις της Σμύρνης

Η κατάστασις εις το ΠΑΣΟΚ κατά τον κ Παντελή Καψή

Είχον δια μακρόν χρονικόν διάστημα εγκαταλήψει το ιστολόγιον δια προσωπικούς λόγους. Το έναυσμα δια την ανάρησιν αυτήν μου έδωσε το άρθρον του Διευθυντού της εφημερίδος “ΤΑ ΝΕΑ” κ Καψή υπό τον τίτλον “Μποσλεβίκοι” Φύλλον 23-2-2008. Νομίζω ότι είναι η πλέον αντικειμενική ανάλυσις δια την κατάστασιν εις το κόμμα της μείζονος αντιπολιτεύσεως. Μια ανάγνωσις θα ήτο πολλαπλώς επωφελής

Μποσλεβίκοι

ΣΤΗΝ ψυχανάλυση η άρνηση να αποδεχθείς την πραγματικότητα ύστερα από ένα τραυματικό σοκ θεωρείται φυσιολογική. Αν παραταθεί όμως πέρα από ένα ορισμένο χρονικό όριο τότε συνιστά ψυχική ασθένεια.
ΑΠΟ αυτό κινδυνεύει και το ΠΑΣΟΚ. Μετά την εκλογική ήττα για παράδειγμα και με ανοικτό το ζήτημα της ηγεσίας η αναζωπύρωση του κομματικού πατριωτισμού ήταν φυσιολογική.
ΠΕΝΤΕ και πλέον μήνες μετά ωστόσο τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Κορυφαία στελέχη της αντιπολίτευσης μοιάζει να είναι κολλημένα στη λογική της περικύκλωσης από συμφέροντα που εμποδίζουν την εκλογική ανάκαμψη.
ΕΙΝΑΙ δύσκολο να αντιπαρατεθεί κανείς λογικά με μια τέτοια άποψη. Όχι γιατί δεν υπάρχουν συμφέροντα αλλά γιατί- υποτίθεταιένα σοσιαλιστικό κόμμα έχει ακριβώς ως στόχο να εκπροσωπήσει τους μη προνομιούχους απέναντι στους οικονομικά ισχυρούς.
ΤΟ να διαμαρτύρεται για το ότι υπάρχουν συμφέροντα είναι σαν να αρνείται τον λόγο ύπαρξής του.
ΤΟ πραγματικό ερώτημα λοιπόν που θα έπρεπε να βασανίζει το ΠΑΣΟΚ είναι γιατί μέσα σε τέσσερα χρόνια όχι μόνο δεν επέστρεψε στην εξουσία αλλά κατάφερε να υποχωρήσει ακόμα και από εκεί όπου ήταν το 2004.
Αν πιστέψουμε μάλιστα τις δημοσκοπήσεις, μετά τις εκλογές ο κατήφορος συνεχίζεται. ΔΥΣΤΥΧΩΣ τρεις μόλις εβδομάδες πριν από το Συνέδριο η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν έχει κάνει ακόμα ουσιαστική αυτοκριτική. Ό,τι έχουμε ακούσει εξαντλείται στα λάθη των «άλλων». Κυρίως δηλαδή στην υπονόμευση και την έλλειψη ενότητας.
ΤΟ μόνο λάθος που ομολογείται είναι ότι δεν προχώρησε η ανανέωση που ζητούσε ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ όταν φώναζε «εδώ και τώρα Γιώργο άλλαξέ τα όλα». Και αυτή η διαπίστωση ωστόσο μπορεί να διαβαστεί σαν μια κομψή μομφή στους «άλλους» που έπρεπε να είχαν αντικατασταθεί.
Η αυτοκριτική βέβαια δεν γίνεται για την αυτοκριτική. Στόχος είναι η αλλαγή πορείας.
Έτσι ακόμα πιο ανησυχητική είναι η αίσθηση που δίνει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο απλώς με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και επιμονή. Σαν να είναι βέβαιοι ότι αν σπρώξουν λίγο πιο δυνατά η κυβέρνηση θα πέσει.
ΔΕΝ υπάρχει προηγούμενο πρωθυπουργού στη μεταπολίτευση, εξηγούν σε όποιον εκφράζει απορίες, που να έχει κερδίσει τρεις εκλογικές αναμετρήσεις στη σειρά.
ΣΤΟ παρελθόν επί υπαρκτού σοσιαλισμού τα κομμουνιστικά κόμματα όταν έπεφτε έξω η παραγωγή αντί να λύσουν το πρόβλημα αύξαναν τα πλάνα. Το τέλος της ιστορίας είναι γνωστό!

Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου