Χατζόπουλος:αντί σχολίου

Μ Θεοδωράκη -το γελαστό παιδί

Δήλωσις Μ Θεοδωράκη δια τα γεγονότα

Πίσω από το χέρι του θύτη, που έκανε αυτό το απαίσιο έγκλημα που μας συγκλονίζει, κρύβονται οι πραγματικοί ηθικοί αυτουργοί, δηλαδή το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, που ανέχεται χρόνια τώρα την εκτροφή και τη γιγάντωση παράλογων και εγκληματικών καταστάσεων, που ξεκινούν από κέντρα σκοτεινά, όμως ορατά από όλους.

Αν θέλουν οι διάφοροι αυτόκλητοι ηγήτορες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης να κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους και όλοι μαζί τον ελληνικό λαό είτε από φόβο είτε από υπολογισμό είτε από ανομολόγητα κίνητρα, ας το κάνουν. Εγώ όμως θα πω την αλήθεια, όπως την βλέπω και όπως νομίζω ότι την βλέπει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.

Σταματήστε πια αυτό το βρώμικο και επικίνδυνο παιχνίδι με τους κουκουλοφόρους και τα ΜΑΤ, που μόνο αίμα, δάκρυα και καταστροφές προσφέρουν στον Λαό μας.
Οι αντικειμενικές συνθήκες, ειδικά σε σχέση με όσα περάσαμε και ζήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν, δεν δικαιολογούν με τίποτα αυτή την κατάσταση. Μοιάζει σαν να θέλουμε να βγάλουμε οι ίδιοι τα μάτια μας.

Καιρός να μιλήσει και ο Λαός !

Μίκης Θεοδωράκης

Επίκαιραι ρήσεις

Διαβάζω εις το “Τρωκτικό” απ’ όπου και αναπαράγω το σύνθημα της ημέρας

“Το όπλο του μπάτσου είναι μαγικό. Ρίχνει στον αέρα και βρίσκει στο ψαχνό!”

Ποίησις Ν.Καρούζου

Η Ορθοδοξία

Γλυκὸ ποὺ εἶναι τὸ σκοτάδι στὶς εἰκόνες τῶν προγόνων
ἄμωμα χέρια μεταληπτικὰ
ροῦχα ποὺ τ᾿ ἄδραξεν ἡ γαλήνη καὶ δὲ γνωρίζουν ἄνεμο
βαθιὰ τὸ ἐλέησον ἀπ᾿ τοὺς ἄυλους βράχους
τὰ μάτια σὰν καρποὶ εὐωδᾶτοι.
Κι ὁ ψάλτης ὁλόσωμος ἀνεβαίνει στὸ πλατάνι τῆς φωνῆς
καημένε κόσμε
θυμίαμα ἡ γαλάζια ὀσμὴ κι ὁ καπνὸς ἀσημένιος
κερὶ νὰ στάζῃ ὁλοένα στὰ παιδόπουλα
καημένε κόσμε
σὰ βγαίνουν – ὢ χαρὰ πρώτη – μὲ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ μὲ τὶς λαμπάδες
κ᾿ ὕστερα ἡ μεγάλη χαρὰ νὰ συντροφεύουν τ᾿ Ἅγια…
Ὁ παπα-Γιάννης τυλιγμένος τ᾿ ἄσπρο του φελόνι
καλὸς πατέρας καὶ καλὸς παπποὺς μὲ τὸ σιρόκο στὴ γενειάδα
χρόνια αἰῶνες χρόνια καὶ νιάτα πὄχει ἡ ὀμορφιά!…

ΤΟ ΣΦΑΛΜΑ ΤΟΥ κ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

Διαβάζω εις την χθεσινήν Καθημερινή ωραιοτάτην ανάλυσιν του εξόχου δημοσιογράφου κ Μανδραβέλη την οποίαν και παραθέτω αυτουσίαν.

“Η αλήθεια είναι ότι το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ξεκίνησε με αποφάσεις υπουργών του ΠΑΣΟΚ. Η παραχώρηση της Βιστωνίδας μάλλον δεν είχε να κάνει με χρηματικά ανταλλάγματα, αλλά είχε να κάνει με το χρόνιο δέος των πολιτικών προς τους ρασοφόρους. Η λίμνη και οι παράκτιες περιοχές είχαν ενταχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, οπότε δεν μπορούσαν να αξιοποιηθούν οικιστικά και ως εκ τούτου δεν υπήρχε ανταλλακτική αξία. Τα ρουσφέτια όμως προς την Εκκλησία την αποφέρουν εκλογικά, ή έστω δεν δημιουργούν ζημιά.

Υπάρχουν, όμως, δύο ουσιαστικές διαφορές μεταξύ του σκανδάλου που έγινε επί των ημερών ΠΑΣΟΚ και της συνέχειας του σκανδάλου επί των ημερών της Ν.Δ. Η πρώτη διαφορά είναι ποσοτική. Επί ΠΑΣΟΚ είχαμε τη σκανδαλώδη παραχώρηση μιας άχρηστης οικονομικά έκτασης. Την περίοδο 2004–2007 είχαμε 31 σκανδαλώδεις αποφάσεις, που παραχώρησαν 260 ακίνητα συνολικής αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η δεύτερη διαφορά είναι ποιοτική, και αφορά τη διακυβέρνηση του τόπου. Το 2003, όταν έγινε η σκανδαλώδης παραχώρηση, παρενέβη το Μέγαρο Μαξίμου και έδωσε εντολές για την ακύρωση της πράξης. Γι’ αυτό η Μονή Βατοπεδίου προσέφυγε στα δικαστήρια. H παρέμβαση έγινε, επειδή κάποιοι από το περιβάλλον του κ. Σημίτη (ή και ο ίδιος) κατάλαβαν το μέγεθος του σκανδάλου; Εγινε διότι πιέστηκαν από τους κοινωνικούς φορείς της περιοχής; Αδιάφορο. Αποδεικνύεται όμως ότι υπήρχε ένα σύστημα ελέγχου που οδήγησε σε διόρθωση μιας (τον αριθμό) σκανδαλώδους υπουργικής παραχώρησης.

Στη δεύτερη φάση του σκανδάλου δεν είχαμε μία μόνο υπουργική απόφαση – για την οποία μπορούμε να πιθανολογήσουμε ότι πέρασε (έστω αδικαιολόγητα) απαρατήρητη. Είχαμε πολλές αποφάσεις πολλών υπουργείων, με πρώτη εκείνη που σταμάτησε τη δίκη που εξελισσόταν για να διορθώσει το σκάνδαλο του ΠΑΣΟΚ. Επιπλέον και μετά το 2004 συνεχίστηκαν οι διαμαρτυρίες κοινωνικών φορέων προς τον πρωθυπουργό, και μάλιστα από φορείς που ελέγχονταν από τη Ν.Δ. Υπήρξε επιστολή του νομάρχη Θεσσαλονίκης κ. Ψωμιάδη, υπήρχαν δημοσιεύματα στον τοπικό και πανελλήνιο Τύπο. Παρ’ όλα αυτά, το σκάνδαλο εξελίχθηκε σαν να μην έτρεχε τίποτε. Εκτός αυτών μάθαμε ότι η συμβολαιογράφος των σκανδαλωδών ανταλλαγών ήταν σύζυγος κορυφαίου υπουργού, και ο δικηγόρος της Μονής ο πεθερός του.

Κι όμως! Παρά το γεγονός ότι βοούσε το πανελλήνιο για το σκάνδαλο, το Μέγαρο Μαξίμου δεν παρενέβη να το σταματήσει. Δεν έδωσε σημασία; Δεν εκτίμησε το μέγεθός του; Υπήρχαν άνθρωποι στο περιβάλλον του πρωθυπουργού που το ενορχήστρωσαν; Μικρή σημασία έχει. Αυτό που μετράει είναι ότι κατά την περίοδο του ΠΑΣΟΚ, έστω και για λόγους κομματικού οφέλους, επιχειρήθηκε η διόρθωση του σκανδάλου. Κατά την περίοδο της Ν.Δ., το Μέγαρο Μαξίμου στην καλύτερη περίπτωση αδιαφόρησε.

Εκεί ακριβώς έγκειται η αποτυχία του κ. Καραμανλή. Δυστυχώς, σκάνδαλα φύονται και στις καλύτερες κυβερνήσεις. Κανείς δεν μπορεί να βρει 48 συν 1.000 άμεμπτα στελέχη για να στελεχώσουν τον βασικό κορμό του αχανούς ελληνικού κράτους. Το ζήτημα είναι κατά πόσο έχεις τη βούληση και αν δημιουργείς τους μηχανισμούς ελέγχου και πάταξης της διαφθοράς. Συνεπώς η αποτυχία του πρωθυπουργού δεν έγκειται στο γεγονός ότι δεν εξαφάνισε τη διαφθορά –αυτό είναι ουτοπικό–, αλλά γιατί εξαφάνισε τους θεσμούς και μηχανισμούς ελέγχου της”.

Δεν νομίζω ότι έχω να προσθέσω τι.